//Programy // Zrealizowane // Akademia Kobiet Aktywnych // Historie sukcesu

Refleksje uczestniczek programu Akademii Kobiet Aktywnych po prezentacji filmu "Ananas nie chce spać" przedstawiającego filozofię pracy z dziećmi Fundacji Komeńskiego:

To na co zwróciłam uwagę to naturalności dzieci, swoboda, brak nadopiekuńczości. One bawiły się farbami tak jak chciały. Same wytarły wodę, którą rozlały, w innym przedszkolu pani by je wyręczyła, a tutaj nie rzuciła się aby je wyręczyć;

Jest to świetny przykład na to, że gdyby choć godzinę poświecić w taki sposób dzieciom, to one wspaniale się rozwinął. Nauczyciel był tu zbędny, pozwalał dzieciom doświadczać, tak jak my kiedyś w dzieciństwie się bawiliśmy;

Dziewczynka mogła kogoś poprosić o pomoc kiedy nie sięgała do wieszaka, ale nie poprosiła. Sama musi tego doświadczyć i ponieść konsekwencje;

Dzieci są tu (na filmie) otwarte, swobodne, spontaniczne, radosne. Dziecko jest dobrym aktorem – tak jak myśli, czuje tak się zachowuje.

Ja nie chodziłam do przedszkola, moje dzieci też nie. Mam świadomość, że coś mi umknęło, że coś straciłam;

Na filmie jeden chłopiec drugiemu użyczył aparatu. Ciężko mu było, ale dał mu aparat i powiedział – zrobiłem Ci zdjęcie. Dumny i szczęśliwy był, że robił te zdjęcia!

Nauczycielka dała dzieciom możliwość do działania. Nie robiły krzywdy robakom, tylko je oglądały.

Kiedy się rozlała woda, dziewczynki same ją ścierały, wiedziały gdzie jest ścierka i szufelka. Nie prosiły o nic pani – która patrzyła z daleka co dziewczynki robią.